نشونه اول: احساس شلوغی زیاد ولی پیشرفت صفر
اگه همیشه سرت شلوغه ولی خروجی خاصی توی زندگیت نمیبینی، این یعنی داری فقط انرژی مصرف میکنی، نه اینکه جلو بری.
نشونههایش:
هر روز کار میکنی ولی چیزی عوض نمیشه.
خستهای اما رضایت نداری.
هرچی تلاش میکنی دوباره برمیگردی سر نقطه اول.
این وضعیت اسمش «توهم پیشرفت»ـه. مغزت حس میکنه فعالی، ولی مسیرت اشتباهه.
نشونه دوم: ترس از تغییر
اگه هر ایده جدیدی بهت استرس میده و مقاومت میکنی، یعنی رشد نکردی. رشد واقعی همیشه همراه کمی درد و مقاومت درمیاد.
تو وقتی داری رشد میکنی:
آرامش عمیق داری، حتی وسط سختی.
میتونی با ریسکهای منطقی کنار بیای.
تصمیمهای جدید تو رو نمیترسونن.
وقتی درجا میزنی:
هر تغییر کوچیک تو رو فلج میکنه.
ترجیح میدی همهچی همینی که هست بمونه.
به «شاید اشتباه بشه» بیشتر فکر میکنی تا «شاید بهتر بشه».
نشونه سوم: رفتارهای تکراری با نتایج تکراری
اگه یک الگوی رفتاری بارها تکرار میشه و نتیجهاش همون قبلیه، یعنی درجا زدی.
مثال ساده:
رابطههات مشابه هم تموم میشه.
تصمیمهای مالی مشابه میگیری و هر بار ضربه میخوری.
کارهات رو عقب میاندازی و همیشه زیر فشار زمانی میمونی.
رشد یعنی الگو رو بشکنی و نتیجه متفاوت بسازی.
نشونه چهارم: ظرفیتت بیشتر شده
این از شفافترین معیارهای رشده. یعنی چی؟ یعنی تو الان کارهایی رو انجام میدی که قبلاً برات سخت بود.
مثال:
الان میتونی هیجاناتت رو کنترل کنی.
میتونی گفتگوهای سخت رو بدون فرار کردن پیش ببری.
میتونی وسط آشفتگی تصمیم درست بگیری.
اگه این ظرفیتها بیشتر شده، تو در مسیر رشد هستی حتی اگه سرعتت بالا نباشه.
نشونه پنجم: قضاوت دیگران کمتر برات مهمه
درجا زدن همیشه با تأییدطلبی همراهه:
میخوای همه ازت راضی باشن.
نگران حرف مردم هستی.
هویتت رو با بازخورد دیگران تنظیم میکنی.
اما وقتی رشد میکنی:
میدونی چی میخوای.
ارزشها و مرزهای واضح داری.
انتخابهات رو با معیار خودت میسنجی.
این نشونه واضح بلوغ درونیه.
نشونه ششم: جایی که هستی تو رو ناراحت میکنه، اما فرار نمیکنی
خیلیها ناراحتن ولی هیچ کاری نمیکنن. این اسمش درجا زدنه.
اما اگه توی ناراحتیات داری عمل میکنی، داری رشد میکنی.
تو وقتی رشد میکنی:
شرایط رو میپذیری، نه اینکه تسلیمش بشی.
اقدام میکنی، حتی کوچک.
مسئولیت انتخابهات رو میگیری.
اگه داری از شرایط میدوی، درجا زدی.
اگه داری نسبت به شرایطت اقدام میکنی، رشد کردی.
نشونه هفتم: کیفیت رابطههات بهتر شده
رشد درونی خودش رو توی رابطههات نشون میده.
وقتی داری رشد میکنی:
کمتر بحثهای بیهدف داری.
بهتر میتونی خودت رو توضیح بدی.
آدمهایی وارد زندگیت میشن که با نسخه جدید تو هماهنگن.
وقتی درجا میزنی:
همان آدمهای قبلی رو جذب میکنی.
همان الگوهای دردناک تکرار میشه.
رابطههات بیثباتن.
نشونه هشتم: مسیر برات مهمتر از نتیجه شده
وقتی فقط دنبال نتیجهای و اگه دیر بشه کلافه میشی، درجا زدی.
اما وقتی:
روند کار برات جذابه
از یادگیری انرژی میگیری
تمرکزت روی قدمهای روزانهست
یعنی داری رشد واقعی رو تجربه میکنی.
نشونه نهم: خودت رو بهتر میشناسی
خودشناسی مهمترین ابزار تشخیص رشده.
اگه الان:
نیازهات رو بهتر میفهمی
مرزهای شخصیات واضحتر شده
میدونی چی میخوای و چی نمیخوای
پس رشد کردی. آدمی که خودش رو نمیشناسه، همیشه درجا میزنه چون تکلیفش با خودش روشن نیست.
اگر بعد از خوندن این نشونهها مطمئن شدی رشد کردی، عالیه
اما اگه دیدی چندتا از این نشونهها مال تو نیست، نگران نشو. این یعنی الان وقتشه مسیرت رو اصلاح کنی. هیچکس بدون آگاهی، مربی و ابزار مناسب رشد نمیکنه.
اگه حس میکنی مدتیه بین درجا زدن و رشد واقعی گیر کردی، با یک جلسه کوچینگ عمیق میتونی مسیرت رو شفاف کنی.
دکتر سمیرا توکلی با رویکرد علمی، کمکت میکنه الگوهای تکراری زندگیت رو بشناسی، ظرفیتت رو بالا ببری و نسخه قویترت رو بسازی.
برای رزرو جلسه، مستقیم از این لینک نوبت بگیر:
https://samiratavakoli.ir/دریافت-نوبت/
